|
         |
سلام علیکم!
به سایت قرآن کتاب راهنما خوش آمدید!
امیدواریم از سایت ما استفاده کافی ببرید!
آدرس های دیگر سایت ما:
شما می توانید با هرکدام از این آدرس ها وارد سایت قرآن کتاب راهنما شوید!اگر به جز این آدرس ها آدرس دیگری بود ونام قرآن کتاب راهنما داشت به سایت قرآنی ما هیچ ربطی ندارد!!
باتشکر
مدیریت سایت قرآن کتاب راهنما،محمدمهدی صانعی
تقریبا دیگه تمام شهرها حال و هوای محرم را گرفته.کم کم داریم به عزای شاه غریب کربلا نزدیک میشویم.
مارا هم دراین شب ها از دعای خود بی بهره نفرمایید.التماس دعا!!
درباره روز عرفه
تا بال به بال عشق بستی . . . . . . . . . . . . . تا هست جهان همیشه هستی
روز عرفه، روز شناخت است. عرفه روزی است که خدای سبحان بندگان خود را به عبادت و اطاعت خویش فرا می خواند و خوان کرم و احسان و لطف خود را برای آنان می گسترد و درهای مغفرت و بخشش و رحمتش را بر روی آنان می گشاید.
دل در جوشش ناب عرفه، وضو می گیرد و در صحرای تفتیده عرفات، جاری می شود. آن جا که ایوان هزار نقش خداشناسی است. لب ها ترنم با طراوت دعا به خود گرفته و چشم ها امان خود را از بارش توبه، از دست داده اند. دل، بیقرار روح عرفات، حضرت اباعبدالله الحسین (ع) شده است. پنجره باران خورده چشم ها از ضریح اجابت، تصویر می دهد و این صحرای عرفات است که با کلمات روحبخش دعای امام حسین (ع) و اشک عاشقان او بر دامن خود اجابت را نقش می کند. اشک و زمزمه ما را نیز بپذیر، ای خدای عرفه.
در این روز حجاج بیت ا… الحرام با وقوف در صحرای عرفات با خدای خویش به مناجات می پردازند و دعای عرفه امام حسین(ع) را قرائت می کنند.
مسلمانان نیز در گوشه گوشه این کره خاکی در این روز همه با هم نجوا کردند:
“خدای من، من به گناهانم اعتراف می کنم، آنها را ببخش، منم که بد کردم، منم که خطا کردم، منم که تصمیم به گناه گرفتم، منم که نادانی کردم.”
مسلمانان با شرکت در آیین پرفیض و ملکوتی دعای عرفه، با ریختن اشک عشق، از معبود خود طلب عفو کرده و برای گناهان گذشته خود از ذات اقدس الهی طلب مغفرت کردند.
***
عرفات نام جایگاهی است که حاجیان در روز عرفه (نهم ذی الحجه) در آنجا توقف می کنند و به دعا و نیایش می پردازند و پس از برگزاری نماز ظهر و عصر به مکه مکرمه باز می گردند و وجه تسمیه آنرا چنین گفته اند که جبرائیل علیه السلام هنگامی که مناسک را به ابراهیم می آموخت، چون به عرفه رسید به او گفت ?عرفت? و او پاسخ داد آری، لذا به این نام خوانده شد. و نیز گفته اند سبب آن این است که مردم از این جایگاه به گناه خود اعتراف می کنند و بعضی آن را جهت تحمل صبر و رنجی می دانند که برای رسیدن به آن باید متحمل شد. چرا که یکی از معانی ?عرف? صبر و شکیبایی و تحمل است. (۱)
فَتَلَقی آدَمُ مِنْ رَبِّه کَلماتًُ فتابَ عَلیهِ اِنَّه? هو التَّوابُ الرّحیمْ آدم از پروردگارش کلماتی دریافت داشت و با آن به سوی خدا بازگشت و خداوند، توبه او را پذیرفت، چه او توبه پذیر مهربان است.
طبق روایت امام صادق(ع)، آدم (ع) پس از خروج از جوار خداوند، و فرود به دنیا، چهل روز هر بامداد بر فرار کوه صفا با چشم گریان در حال سجود بود، جبرئیل بر آدم فرود آمد و پرسید:
ـ چرا گریه می کنی ای آدم؟
ـ چگونه می توانم گریه نکنم در حالیکه خداوند مرا از جوارش بیرون رانده و در دنیا فرود آورده است.
ـ ای آدم به درگاه خدا توبه کن و به سوی او بازگرد.
ـ چگونه توبه کنم؟
جبرئیل در روز هشتم ذیحجه آدم را به منی برد، آدم شب را در آنجا ماند. و صبح با جبرئیل به صحرای عرفات رفت، جبرئیل هنگام خروج از مکه، احرام بستن را به او یاد داد و به او لبیک گفتن را آموخت و چون بعد از ظهر روز عرفه فرا رسید تلبیه را قطع کرد و به دستور جبرئیل غسل کرد و پس از نماز عصر، آدم را به وقوف در عرفات واداشت و کلماتی را که از پروردگار دریافت کرده بود به وی تعلیم داد، این کلمات عبارت بودند از:
خداوندا با ستایشت تو را تسبیح می گویم سُبحانَکَ اللهُمَ وَ بِحمدِک
جز تو خدایی نیست لا الهَ الاّ اَنْتْ
کار بد کردم و بخود ظلم نمودم عَمِلْتُ سوء وَ ظَلَمْتُ نَفْسیبه گناه خود اعتراف می کنم وَ اِعْتَرِفْتُ بِذَنبی اِغْفرلی تو مرا ببخش که تو بخشنده مهربانی اِنَّکَ اَنْتَ اَلغَفور الرّحیمْ
آدم (ع) تا هنگام غروب آفتاب همچنان دستش رو به آسمان بلند بود و با تضرع اشک می ریخت، وقتی که آفتاب غروب کرد همراه جبرئیل روانه مشعر شد، و شب را در آنجا گذراند. و صبحگاهان در مشعر بپاخاست و در آنجا نیز با کلماتی به دعا پرداخت و به درگاه خداوند توبه گذاشت……
امام محمد باقر (ع)، امام پنجم شیعیان که به سبب دانش بیکران به ایشان لقب باقرالعلوم "شکافنده علم ها " داده بودند.
ایشان در گفتار راستگو ترين و در ديدار گشاده رو ترين و در بذل جان در راه خدا بخشنده ترين و در اخلاق متواضع ترين مردمان بودند.
ادامه مطلب...
کمال « عزت » برای قرآن:
برای آشنایی با کمال عزت قرآن، نخست به معنای لغوی این کلمه توجه میکنیم: « العزیز : من صفات الله عزوجل و اسمائه الحسنی.» عزیز: یکی از اسماء و صفات خداوند است.
عزیز یعنی کسی که در بلندائی قرار دارد که غلبه بر او میسر نیست ، تسخیرناپذیر و دست نیافتنی است و از دیگر سو، او بر همه چیره است.
عزت ، توانمندی و پیروزی است که معنای مقابل آن، خواری و خفت است .
« و العز و العزة : الرفعة و الامتناع.» عزت در اصل، قوت، شدت و چیرگی است، رفعت و شوکت و نفوذناپذیری است. بر همه چیز پیروز است ، توانمند و برتر است ، یعنی : خلل ناپذیر است، بر همه کس و بر همه چیز پیروز است ، توانمند و برتر است ، یعنی اگر جن و انس پشت به پشت هم دهند ، توان رویارویی و برابری با آن را ندارند . همانا که قرآن خود میفرماید :« قُل لَّئِنِ اجْتَمَعَتِ الإِنسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَن یَأْتُواْ بِمِثْلِ هَـذَا الْقُرْآنِ لاَ یَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِیرًا » 1؛ ای پیامبر به کافرا ن بگو : اگر جن و انس گرد هم آیند تا همانند این قرآن را بیاورند ، هرگز قادر نخواهند بود چنان کنند ، هر چند جملگی پشتیبان یکدیگر باشند .
قرآن عزیز است یعنی هیچ خلل و باطلی در آن راه ندارد. فرازمند و پیروز و نفوذناپذیر است ، چنانچه خود میفرماید: « قُل لَّئِنِ اجْتَمَعَتِ الإِنسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَن یَأْتُواْ بِمِثْلِ هَـذَا الْقُرْآنِ لاَ یَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِیرًا» 2 ؛ آنان که به قرآن ـ آن هنگام که به سویشان آمد ـ کافر شدند ، ـ نمیدانند که ـ براستی ، این قرآن کتاب عزیزی است که باطل از پس و پیش در او راه ندارد . فرو فرستادهای از سوی خداوند دانا و ستوده است.
قرآن عزیز است یعنی به تمام کتاب های آسمانی پیشین برتری و چیرگی دارد .
این را هم از قرآن میخوانیم: « وَأَنزَلْنَا إِلَیْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَیْنَ یَدَیْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَیْمِنًا عَلَیْهِ » 2 ؛ و ما این کتاب ـ قرآن ـ را به راستی به سوی تو فرستادیم در حالی که کتاب های پیشین را تصدیق میکند و بر آن کتابها برتری و همینه وچیرگی دارد.
علاوه بر این ، قرآن از جانب خداوند که او هم عزیز حکیم ، عزیز حلیم ، و عزیز رحیم است نازل گشته است. چنانچه در قرآن میخوانیم : «این کتاب از سوی خداوند عزیز حکیم نازل شده است.» 3
«این کتاب از سوی خداوند عزیز علیم نازل گشته است.» 4
«قرآن ، فرو فرستادهای از جانب خداوند عزیز رحیم است.»5 و به راه راست و مستقیم خداوندی که عزیز حمید است هدایت میفرماید: « قرآن حق است و به راه ‹ خداوند › عزیز حمید هدایت میکند.»
بنابراین صفت عزیز حاکی از آن است که قرآن :
1ـ نفوذناپذیر و بلند مرتبه و چیره است.
2ـ خلل و باطل و ناراستی در آن راه ندارد.
3ـ بر همه کتابهای آسمانی پیشین برتری و رفعت دارد.
4ـ از سوی خداوندی که خود نیز عزیز است نازل گشته است.
برگرفته از مقاله در پیشگاه قرآن ، دکتر نادر فضلی
1- سوره اسراء آیه 88.
2- سوره مائده آیه 48.
3- سوره زمر آیه 1.
4- سوره غافر آیه 2.
5- سوره یاسین آیه 5.
